Słowo na dziś - 16.12.2025

1. czytanie (So 3, 1-2. 9-13)

Czytanie z Księgi proroka Sofoniasza

Biada buntowniczemu i splugawionemu miastu, co stosuje ucisk! Nie słucha głosu i nie przyjmuje ostrzeżenia, nie ufa Panu i nie przybliża się do swego Boga. Wtedy przywrócę narodom wargi czyste, aby wszyscy wzywali imienia Pana i służyli Mu jednomyślnie. Z tamtej strony rzek Kusz wielbiciele moi – moi rozproszeni – dar Mi przyniosą. W dniu tym nie będziesz się wstydzić wszystkich twoich uczynków, przez które dopuściłaś się względem Mnie niewierności; usunę bowiem wtedy spośród ciebie pysznych samochwalców twoich, i nie będziesz się więcej wywyższać na świętej mej górze. I zostawię pośród ciebie lud pokorny i biedny, a szukać będą schronienia w imieniu Pana. Reszta Izraela nie będzie czynić nieprawości ani wypowiadać kłamstw. I nie znajdzie się w ich ustach zwodniczy język, gdy paść się będą i wylegiwać, a nie będzie nikogo, kto by ich przestraszył.

Ewangelia (Mt 21, 28-32)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: "Co myślicie? Pewien człowiek miał dwóch synów. Zwrócił się do pierwszego i rzekł: „Dziecko, idź i pracuj dzisiaj w winnicy”. Ten odpowiedział: „Idę, panie!”, lecz nie poszedł. Zwrócił się do drugiego i to samo powiedział. Ten odparł: „Nie chcę”. Później jednak opamiętał się i poszedł. Który z tych dwóch spełnił wolę ojca?" Mówią Mu: "Ten drugi". Wtedy Jezus rzekł do nich: "Zaprawdę, powiadam wam: Celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego. Przyszedł bowiem do was Jan drogą sprawiedliwości, a wy mu nie uwierzyliście. Uwierzyli mu zaś celnicy i nierządnice. Wy patrzyliście na to, ale nawet później nie opamiętaliście się, żeby mu uwierzyć".

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania pokazują dwie postawy ludzkiego serca: zatwardziałość i nawrócenie. Prorok Sofoniasz opisuje miasto, które nie słucha Boga, żyje po swojemu, jest pełne pychy i przemocy. I właśnie takiemu narodowi Bóg obiecuje odnowę – nie przez siłę, ale przez pokorę. Zapowiada, że ocaleje „reszta”, lud prosty, ubogi, który nie kłamie i ufa Panu. Bóg nie gardzi słabymi, ale pychą. To pokora otwiera drogę do Jego działania.

W Ewangelii Jezus pokazuje, że liczą się nie słowa, ale czyny. Pierwszy syn grzecznie odpowiada ojcu, ale nic z tego nie wynika. Drugi buntuje się, ale potem serce mu mięknie i robi to, o co został poproszony. Jezus mówi jasno: to właśnie ci, którzy naprawdę się nawracają – nawet jeśli wcześniej żyli źle – są bliżej królestwa Bożego niż ci, którzy tylko udają religijność. Celnicy i nierządnice uwierzyli Janowi, bo potrafili uznać swoją winę. Uczeni w Piśmie – nie.

Bóg nie oczekuje doskonałych deklaracji, ale szczerego serca i gotowości do zmiany. Nikt nie jest zbyt grzeszny, by wrócić do Boga, ale też nikt nie jest zbyt „pobożny”, by nie potrzebować nawrócenia.

Krótka nauka na dziś

Bogu podoba się pokora i przemiana serca, a nie puste słowa. Ten, kto naprawdę wraca do Boga, choćby późno, znajdzie u Niego miejsce.