Słowo na dziś - 17.09.2026

1. czytanie (1 Kor 15, 1-11)

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Przypominam, bracia, Ewangelię, którą wam głosiłem, którą przyjęliście i w której też trwacie. Przez nią również będziecie zbawieni, jeżeli ją zachowacie tak, jak wam głosiłem. Bo inaczej na próżno byście uwierzyli. Przekazałem wam na początku to, co przejąłem: że Chrystus umarł – zgodnie z Pismem – za nasze grzechy, że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia, zgodnie z Pismem; i że ukazał się Kefasowi, a potem Dwunastu, później zjawił się więcej niż pięciuset braciom równocześnie; większość z nich żyje dotąd, niektórzy zaś pomarli. Potem ukazał się Jakubowi, później wszystkim apostołom. W końcu, już po wszystkich, ukazał się także i mnie jako poronionemu płodowi. Jestem bowiem najmniejszy ze wszystkich apostołów i niegodzien zwać się apostołem, bo prześladowałem Kościół Boży. Lecz za łaską Boga jestem tym, czym jestem, a dana mi łaska Jego nie okazała się daremna; przeciwnie, pracowałem więcej od nich wszystkich, nie ja, co prawda, lecz łaska Boża ze mną. Tak więc czy to ja, czy inni, tak nauczamy i tak uwierzyliście.

Ewangelia (Łk 7, 36-50)

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jeden z faryzeuszów zaprosił Jezusa do siebie na posiłek. Wszedł więc do domu faryzeusza i zajął miejsce za stołem. A oto kobieta, która prowadziła w mieście życie grzeszne, dowiedziawszy się, że gości w domu faryzeusza, przyniosła flakonik alabastrowy olejku i stanąwszy z tyłu u Jego stóp, płacząc, zaczęła łzami oblewać Jego stopy i włosami swej głowy je wycierała. Potem całowała Jego stopy i namaszczała je olejkiem. Widząc to, faryzeusz, który Go zaprosił, mówił sam do siebie: "Gdyby On był prorokiem, wiedziałby, co to za jedna i jaka to jest ta kobieta, która się Go dotyka, że jest grzesznicą". Na to Jezus rzekł do niego: "Szymonie, mam ci coś do powiedzenia". On rzekł: "Powiedz, Nauczycielu". "Pewien wierzyciel miał dwóch dłużników. Jeden winien mu był pięćset denarów, a drugi pięćdziesiąt. Gdy nie mieli z czego oddać, darował obydwom. Który z nich więc będzie go bardziej miłował?" Szymon odpowiedział: "Przypuszczam, że ten, któremu więcej darował". On zaś mu rzekł: "Słusznie osądziłeś". Potem, zwróciwszy się w stronę kobiety, rzekł do Szymona: "Widzisz tę kobietę? Wszedłem do twego domu, a nie podałeś Mi wody do nóg; ona zaś łzami oblała mi stopy i otarła je swymi włosami. Nie powitałeś mnie pocałunkiem; a ona, odkąd wszedłem, nie przestała całować stóp moich. Głowy nie namaściłeś Mi oliwą; ona zaś olejkiem namaściła moje stopy. Dlatego powiadam ci: Odpuszczone są jej liczne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała. A ten, komu mało się odpuszcza, mało miłuje". Do niej zaś rzekł: "Odpuszczone są twoje grzechy". Na to współbiesiadnicy zaczęli mówić sami do siebie: "Któż On jest, że nawet grzechy odpuszcza?" On zaś rzekł do kobiety: "Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju".

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Święty Paweł przypomina, że fundamentem naszej wiary jest Jezus Chrystus – Jego śmierć za nasze grzechy i Jego zmartwychwstanie. Paweł sam doświadczył wielkiej przemiany. Wcześniej prześladował chrześcijan, a później stał się jednym z najważniejszych głosicieli Ewangelii. Nie przypisuje tego sobie, ale mówi: „Za łaską Boga jestem tym, czym jestem”. Pokazuje nam, że Bóg może przemienić nawet człowieka, który bardzo się pogubił.

W Ewangelii widzimy kobietę, która przychodzi do Jezusa ze świadomością swoich grzechów. Nie próbuje udawać, że jest bez winy. Płacze, okazuje Jezusowi miłość i prosi niejako o przebaczenie całym swoim zachowaniem. Jezus nie odrzuca jej ani nie wypomina jej przeszłości. Przeciwnie – przebacza jej i mówi: „Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju”.

Dzisiejsze czytania przypominają nam, że Bóg nie patrzy na człowieka tylko przez pryzmat jego przeszłości. Możemy popełnić wiele błędów, możemy się pogubić, możemy mieć na sumieniu rzeczy, których bardzo żałujemy, ale zawsze możemy wrócić do Boga.

Problemem często nie jest sam grzech, ale brak wiary w to, że Bóg naprawdę może nam przebaczyć. Czasami człowiek przez lata nosi w sobie poczucie winy i myśli: „Tego już nie da się naprawić”. Tymczasem Jezus pokazuje, że szczere nawrócenie i wiara mogą rozpocząć zupełnie nowy etap życia.

Warto też uważać, żeby nie patrzeć na innych z poczuciem wyższości. Faryzeusz widział przede wszystkim grzech tej kobiety, Jezus zobaczył jej skruchę i miłość. My również nie znamy całej historii drugiego człowieka. Zamiast szybko potępiać, lepiej zostawić miejsce na przemianę, przebaczenie i Boże miłosierdzie.

Krótka nauka na dziś