Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła
Ja, Jan, usłyszałem Pana mówiącego do mnie: „Aniołowi Kościoła w Sardach napisz: To mówi Ten, co ma Siedem Duchów Boga i siedem gwiazd: "Znam twoje czyny: masz imię, które mówi, że żyjesz, a jesteś umarły. Stań się czujny i umocnij resztę, która miała umrzeć, bo nie znalazłem twych czynów doskonałymi wobec mego Boga. Pamiętaj więc, jak wziąłeś i usłyszałeś, strzeż się tego i nawróć się. Jeśli więc czuwać nie będziesz, przyjdę jak złodziej, i nie poznasz, o której godzinie przyjdę do ciebie. Lecz w Sardach masz kilka osób, co swoich szat nie splamiły i będą chodzić ze mną w bieli, bo są godni. Tak szaty białe przywdzieje zwycięzca i z księgi życia imienia jego nie wymażę. I wyznam imię jego przed moim Ojcem i Jego aniołami". Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi Duch do Kościołów. Aniołowi Kościoła w Laodycei napisz: To mówi Amen, Świadek wierny i prawdomówny, Początek stworzenia Bożego: "Znam twoje czyny, że ani zimny, ani gorący nie jesteś. Obyś był zimny albo gorący. A tak skoro jesteś letni i ani gorący, ani zimny, chcę cię z mych ust wyrzucić. Ty bowiem mówisz: ‘Jestem bogaty’ i ‘wzbogaciłem się’, i ‘niczego mi nie potrzeba’, a nie wiesz, że to ty jesteś nieszczęsny i godzien litości, i biedny, i ślepy, i nagi. Radzę ci kupić u mnie złota w ogniu oczyszczonego, abyś się wzbogacił, i białe szaty, abyś się oblókł, a nie ujawniła się haniebna twa nagość, i balsamu do namaszczenia twych oczu, byś widział. Ja wszystkich, których kocham, karcę i ćwiczę. Bądź więc gorliwy i nawróć się. Oto stoję u drzwi i kołaczę: jeśli kto posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną. Zwycięzcy dam zasiąść ze Mną na moim tronie, jak i Ja zwyciężyłem i zasiadłem z mym Ojcem na Jego tronie". Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi Duch do Kościołów”.
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus wszedł do Jerycha i przechodził przez miasto. A był tam pewien człowiek, imieniem Zacheusz, zwierzchnik celników i bardzo bogaty. Chciał on koniecznie zobaczyć Jezusa, kto to jest, ale nie mógł z powodu tłumu, gdyż był niskiego wzrostu. Pobiegł więc naprzód i wspiął się na sykomorę, aby móc Go ujrzeć, tamtędy bowiem miał przechodzić. Gdy Jezus przyszedł na to miejsce, spojrzał w górę i rzekł do niego: „Zacheuszu, zejdź prędko, albowiem dziś muszę się zatrzymać w twoim domu”. Zeszedł więc z pośpiechem i przyjął Go rozradowany. A wszyscy widząc to, szemrali: „Do grzesznika poszedł w gościnę”. Lecz Zacheusz stanął i rzekł do Pana: „Panie, oto połowę mego majątku daję ubogim, a jeśli kogo w czym skrzywdziłem, zwracam poczwórnie”. Na to Jezus rzekł do niego: „Dziś zbawienie stało się udziałem tego domu, gdyż i on jest synem Abrahama. Albowiem Syn Człowieczy przyszedł szukać i zbawić to, co zginęło”.
Drodzy Bracia i Siostry,
W pierwszym czytaniu Jezus upomina dwa Kościoły. Mieszkańcom Sardes przypomina, że nie wystarczy tylko sprawiać wrażenia ludzi wierzących – ich wiara musi być żywa i widoczna w codziennym życiu. Z kolei Kościół w Laodycei zostaje ostrzeżony przed obojętnością. Jezus nie chce, aby człowiek był obojętny wobec Boga. Przypomina też, że upomina nas nie po to, by nas odrzucić, ale dlatego, że nas kocha. Stoi u drzwi naszego serca i czeka, aż Mu je otworzymy.
W Ewangelii poznajemy Zacheusza, bogatego zwierzchnika celników, który chciał zobaczyć Jezusa. Choć ludzie nim gardzili, Jezus dostrzegł go i zaprosił do swojego domu. To spotkanie całkowicie odmieniło Zacheusza. Postanowił oddać część majątku ubogim i naprawić krzywdy, które wyrządził innym. Jezus pokazał w ten sposób, że przyszedł szukać każdego człowieka i dawać mu szansę na nowe życie.
Te czytania przypominają nam, że wiara nie może być tylko przyzwyczajeniem ani czymś, co pokazujemy innym. Nie wystarczy mówić, że jesteśmy wierzący – ważne jest, czy Bóg naprawdę ma miejsce w naszym życiu. Jezus cierpliwie puka do naszych serc, ale to my musimy zdecydować, czy otworzymy Mu drzwi.
Historia Zacheusza pokazuje, że nikt nie jest stracony i każdy może się zmienić. Prawdziwe spotkanie z Jezusem powinno prowadzić do konkretnych czynów: przebaczenia, naprawienia wyrządzonych krzywd, uczciwości i pomocy potrzebującym. Nie bójmy się wracać do Boga, nawet jeśli popełniliśmy wiele błędów.
Prosimy o wsparcie budowy kościoła parafialnego
nr. konta: 06 9511 0000 0000 5948 2000 0040
Bóg zapłać za dobroć serca i wsparcie naszej parafii
Ksiądz Proboszcz wraz z Parafianami