W owych dniach: Melchizedek, król Szalemu, wyniósł chleb i wino; a ponieważ był on kapłanem Boga Najwyższego, błogosławił Abrama, mówiąc: „Niech będzie błogosławiony Abram przez Boga Najwyższego, Stwórcę nieba i ziemi. Niech będzie błogosławiony Bóg Najwyższy, który w twe ręce wydał twoich wrogów”. Abram dał mu dziesiątą część ze wszystkiego.
Bracia: Ja otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, kiedy został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy połamał i rzekł: „To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę”. Podobnie skończywszy wieczerzę wziął kielich, mówiąc: „Ten Kielich jest Nowym Przymierzeni we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę”. Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pańską głosicie, aż przyjdzie.
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus opowiadał rzeszom o królestwie Bożym, a tych, którzy leczenia potrzebowali, uzdrowił. Dzień począł się chylić ku wieczorowi. Wtedy przystąpiło do Niego Dwunastu mówiąc: „Odpraw tłum; niech idą do okolicznych wsi i zagród, gdzie znajdą schronienie i żywność; bo jesteśmy tu na pustkowiu”. Lecz On rzekł do nich: „Wy dajcie im jeść”. Oni odpowiedzieli: „Mamy tylko pięć chlebów i dwie ryby; chyba że pójdziemy i nakupimy żywności dla wszystkich tych ludzi”. Było bowiem około pięciu tysięcy mężczyzn. Wtedy rzekł do swych uczniów: „Każcie im rozsiąść się gromadami mniej więcej po pięćdziesięciu”. Uczynili tak i rozmieścili wszystkich. A On wziął te pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo i odmówiwszy nad nimi błogosławieństwo, połamał i dawał uczniom, by podawali ludowi. Jedli i nasycili się wszyscy, i zebrano jeszcze dwanaście koszów ułomków, które im zostały.
Drodzy Bracia i Siostry,
Dziś Słowo Boże przypomina nam o mocy ofiary i hojności, które rodzą się z wiary i zaufania Bogu.
Melchizedek, król i kapłan, przynosi chleb i wino – to zapowiedź Eucharystii, którą Jezus ustanowił podczas Ostatniej Wieczerzy. W Liście do Koryntian słyszymy słowa, które znamy z każdej Mszy Świętej: „To jest Ciało moje… to jest Kielich Krwi mojej…”. Jezus oddaje się nam cały, abyśmy mieli życie wieczne. A w Ewangelii widzimy cud rozmnożenia chleba – z kilku chlebów i ryb Jezus nakarmił tysiące. Dlaczego? Bo Jemu zależy na każdym z nas – cieleśnie i duchowo.
Ale jest coś więcej – to nie tylko historia o chlebie. To wezwanie, byśmy i my dzielili się tym, co mamy. Nawet jeśli mamy niewiele – jeśli oddamy to Jezusowi z wiarą, On potrafi to pomnożyć. Nasz czas, nasze dobro, nasze słowo – mogą nakarmić innych bardziej, niż nam się wydaje.
Bóg może uczynić wielkie rzeczy z nawet najmniejszego daru, jeśli damy Go z serca. Eucharystia uczy nas, że prawdziwa miłość to dawanie siebie – tak jak Jezus daje się nam każdego dnia.
Prosimy o wsparcie budowy kościoła parafialnego
nr. konta: 06 9511 0000 0000 5948 2000 0040
Bóg zapłać za dobroć serca i wsparcie naszej parafii
Ksiądz Proboszcz wraz z Parafianami