Słowo na dziś - 20.01.2026

1. czytanie (1 Sm 16, 1-13)

Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela

Pan rzekł do Samuela: "Dokąd będziesz się smucił z powodu Saula? Uznałem go przecież za niegodnego, by panował nad Izraelem. Napełnij oliwą twój róg i idź: Posyłam cię do Jessego Betlejemity, gdyż między jego synami upatrzyłem sobie króla". Samuel odrzekł: "Jakże pójdę? Usłyszy o tym Saul i zabije mnie». Pan odpowiedział: "Weźmiesz z sobą jałowicę i będziesz mówił: Przybywam złożyć ofiarę Panu. Zaprosisz więc Jessego na ucztę ofiarną, a Ja wtedy powiem ci, co masz robić: wtedy namaścisz tego, którego ci wskażę". Samuel uczynił tak, jak polecił mu Pan, i udał się do Betlejem. Naprzeciw niego wyszła przelękniona starszyzna miasta. Jeden z nich zapytał: "Czy twe przybycie oznacza pokój?" Odpowiedział: "Pokój. Przybyłem złożyć ofiarę Panu. Oczyśćcie się i chodźcie złożyć ze mną ofiarę!" Oczyścił też Jessego i jego synów i zaprosił ich na ofiarę. Kiedy przybyli, spostrzegł Eliaba i powiedział: "Z pewnością przed Panem jest jego pomazaniec". Pan jednak rzekł do Samuela: "Nie zważaj ani na jego wygląd, ani na wysoki wzrost, gdyż odsunąłem go, nie tak bowiem jak człowiek widzi, widzi Bóg, bo człowiek widzi to, co dostępne dla oczu, a Pan widzi serce". Następnie Jesse przywołał Abinadaba i przedstawił go Samuelowi, ale ten rzekł: "Ten też nie został wybrany przez Pana". Potem Jesse przedstawił Szammę. Samuel jednak oświadczył: "Ten też nie został wybrany przez Pana". I Jesse przedstawił Samuelowi siedmiu swoich synów, lecz Samuel oświadczył Jessemu: "Nie ich wybrał Pan". Samuel więc zapytał Jessego: "Czy to już wszyscy młodzieńcy?" Odrzekł: "Pozostał jeszcze najmniejszy, lecz on pasie owce". Samuel powiedział do Jessego: "Poślij po niego i sprowadź tutaj, gdyż nie rozpoczniemy uczty, dopóki on nie przyjdzie". Posłał więc i przyprowadzono go: był on rudy, miał piękne oczy i pociągający wygląd. Pan rzekł: "Wstań i namaść go, to ten". Wziął więc Samuel róg z oliwą i namaścił go pośrodku jego braci. Od tego dnia duch Pański opanował Dawida. Samuel zaś ruszył w drogę i poszedł do Rama.

Ewangelia (Mk 2, 23-28)

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat pośród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. Na to faryzeusze mówili do Niego: "Patrz, czemu oni czynią w szabat to, czego nie wolno?" On im odpowiedział: "Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie i poczuł głód, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom". I dodał: "To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest Panem także szabatu".

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

W pierwszym czytaniu Bóg posyła proroka Samuela, aby namaścił nowego króla Izraela. Samuel patrzy na wygląd i siłę synów Jessego, ale Bóg go zatrzymuje i mówi ważne słowa: człowiek patrzy na to, co zewnętrzne, a Bóg patrzy na serce. Wybiera najmłodszego Dawida, pasterza owiec, który w oczach ludzi był najmniej ważny, ale miał serce bliskie Bogu.

W Ewangelii Jezus tłumaczy faryzeuszom, że prawo Boże nie jest przeciw człowiekowi. Uczniowie zrywają kłosy w szabat, bo są głodni, a Jezus przypomina, że najważniejsze jest dobro człowieka. Szabat ma służyć życiu, a nie być ciężarem, który przygniata.

Te czytania uczą nas, by nie oceniać ludzi po wyglądzie, pozycji czy sukcesie. Bóg widzi głębiej – zna serce i intencje. Dawid pokazuje, że nawet ktoś niepozorny może być wybrany przez Boga do wielkich rzeczy.

Jezus przypomina nam także, że wiara to nie sztywne trzymanie się przepisów, ale miłość i troska o człowieka. Prawo Boże ma pomagać żyć, a nie odbierać wolność.

Krótka nauka na dziś

Bóg patrzy na serce, a nie na to, co zewnętrzne. Wiara ma prowadzić do miłości i dobra, a nie do osądzania innych.