Słowo na dziś - 21.11.2025

1. czytanie (1 Mch 4,36-37.52-59)

Czytanie z Pierwszej Księgi Machabejskiej

Juda i jego bracia powiedzieli: „Oto nasi wrogowie są starci. Chodźmy, aby świątynię oczyścić i na nowo poświęcić”. Zebrało się więc wszystko wojsko i poszli na górę Syjon. Dwudziestego piątego dnia dziewiątego miesiąca, to jest miesiąca Kislew, sto czterdziestego ósmego roku wstali wcześnie rano i zgodnie z Prawem złożyli ofiarę na nowym ołtarzu całopalenia, który wybudowali. Dokładnie w tym samym czasie i tego samego dnia, którego poganie go zbezcześcili, został on na nowo poświęcony przy śpiewie pieśni i grze na cytrach, harfach i cymbałach. Cały lud upadł na twarz, oddał pokłon i aż pod niebo wysławiał Tego, który im zesłał takie szczęście. Przez osiem dni obchodzili poświęcenie ołtarza, a przy tym pełni radości składali całopalenia, ofiary pojednania i uwielbienia. Fasadę świątyni ozdobili złotymi wieńcami i małymi tarczami, odbudowali bramy i pomieszczenia dla kapłanów i drzwi do nich pozakładali. A między ludem panowała wielka radość z tego powodu, że skończyła się hańba, którą sprowadzili poganie. Juda zaś, jego bracia i całe zgromadzenie Izraela postanowili, że uroczystość poświęcenia ołtarza będą z weselem i radością obchodzili z roku na rok przez osiem dni, począwszy od dnia dwudziestego piątego miesiąca Kislew.

Ewangelia (Łk 19,45-48)

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus wszedł do świątyni i zaczął wyrzucać sprzedających w niej. Mówił do nich: „Napisane jest: "Mój dom będzie domem modlitwy", a wy uczyniliście z niego jaskinię zbójców”. I nauczał codziennie w świątyni. Lecz arcykapłani i uczeni w Piśmie oraz przywódcy ludu czyhali na Jego życie. Tylko nie wiedzieli, co by mogli uczynić, cały lud bowiem słuchał Go z zapartym tchem.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Pierwsze czytanie ukazuje nam radość Izraela z odzyskania świątyni. Po czasie zbezczeszczenia, po bólu i cierpieniu, Juda Machabeusz i jego lud oczyścili świątynię i na nowo poświęcili ją Bogu. Był to moment wielkiej radości, bo wróciła obecność Boga w centrum ich życia. Ludzie zrozumieli, jak cennym skarbem jest miejsce spotkania z Bogiem i postanowili co roku świętować ten dzień, aby o tym nigdy nie zapomnieć.

W Ewangelii widzimy Jezusa, który wchodzi do świątyni i wypędza z niej tych, którzy traktują ją jak targowisko. Jezus przypomina, że świątynia nie jest miejscem interesów, ale domem modlitwy, domem spotkania z Bogiem. Gdy serce człowieka staje się chaotyczne i pełne „kupczenia” – kalkulacji, interesów, przywiązań do rzeczy i egoizmu – traci ono zdolność modlitwy i słuchania Boga.

Te dwa teksty mówią dziś jasno: świątynia musi być czysta. Ale nie tylko ta z kamienia. Każdy z nas jest świątynią Boga. I każdy z nas potrzebuje czasem oczyścić swoje wnętrze z tego, co obniża, brudzi, odciąga od Boga: z grzechów, przywiązań, zazdrości, pychy czy obojętności. Bóg chce mieć w nas miejsce, w którym On może zamieszkać i działać.

Krótka nauka na dziś

Twoje serce jest świątynią Boga – dbaj o to, aby było czyste i pełne modlitwy. Kiedy Bóg wraca na pierwsze miejsce, wtedy wraca pokój i prawdziwa radość.