Słowo na dziś - 24.11.2025

1. czytanie (Dn 1,1-6.8-20)

Czytanie z Księgi proroka Daniela

W trzecim roku panowania króla judzkiego Jojakima przybył król babiloński Nabuchodonozor pod Jerozolimę i oblegał ją. Pan wydał w jego ręce króla judzkiego Jojakima oraz część naczyń domu Bożego, które zabrał do ziemi Szinear do domu swego boga, umieszczając naczynia w skarbcu swego boga. Król polecił następnie Aszfenazowi, przełożonemu swoich dworzan, sprowadzić spośród Izraelitów z rodu królewskiego oraz z możnowładców młodzieńców bez jakiejkolwiek skazy, o pięknym wyglądzie, obeznanych z wszelką mądrością, posiadających wiedzę i obdarzonych rozumem, zdatnych do służby w królewskim pałacu. Zamierzał ich nauczyć pisma i języka chaldejskiego. Król przydzielił im codzienną porcję potraw królewskich i wina, które pijał. Mieli być wychowywani przez trzy lata, by po ich upływie rozpocząć służbę przy królu. Spośród synów judzkich byli wśród nich Daniel, Chananiasz, Miszael i Azariasz. Daniel powziął postanowienie, by się nie kalać potrawami królewskimi ani winem, które król pijał. Poprosił więc nadzorcę służby dworskiej, by nie musiał się kalać. Bóg zaś obdarzył Daniela przychylnością i miłosierdziem nadzorcy służby dworskiej. Nadzorca służby dworskiej powiedział do Daniela: „Obawiam się, by mój pan, król, który przydzielił wam pożywienie i napoje, nie ujrzał waszych twarzy chudszych niż młodzieńców w waszym wieku i byście nie narazili mojej głowy na niebezpieczeństwo u króla”. Daniel zaś powiedział do strażnika, którego ustanowił nadzorca służby dworskiej nad Danielem, Chananiaszem, Miszaelem 1 Azariaszem: „Poddaj sługi twoje dziesięciodniowej próbie: niech nam dają jarzyny do jedzenia i wodę do picia. Wtedy zobaczysz, jak my wyglądamy, a jak wyglądają młodzieńcy jedzący potrawy królewskie, i postąpisz ze swoimi sługami według tego, co widziałeś”. Przystał na to ich żądanie i poddał ich dziesięciodniowej próbie. A po upływie dziesięciu dni wygląd ich był lepszy i zdrowszy niż innych młodzieńców, którzy spożywali potrawy królewskie. Strażnik zabierał więc ich potrawy i wino do picia, a podawał im jarzyny. Dał zaś Bóg tym czterem młodzieńcom wiedzę i umiejętność wszelkiego pisma oraz mądrość. Daniel miał dar rozeznawania wszelkich widzeń i snów. Gdy minął okres ustalony przez króla, by ich przedstawić, nadzorca służby dworskiej wprowadził ich przed Nabuchodonozora. Król rozmawiał z nimi i nie można było znaleźć pośród nich wszystkich nikogo równego Danielowi, Chananiaszowi, Miszaelowi i Azariaszowi. Zaczęli więc sprawować służbę przy królu. We wszystkich sprawach wymagających mądrości i roztropności, jakie przedstawiał im król, okazywali się dziesięciokrotnie lepsi niż wszyscy wykładacze snów i wróżbici w całym jego królestwie.

Ewangelia (Łk 21,1-4)

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy Jezus podniósł oczy, zobaczył, jak bogaci wrzucali swe ofiary do skarbony. Zobaczył też, jak uboga jakaś wdowa wrzuciła tam dwa pieniążki. I rzekł: „Prawdziwie powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy inni. Wszyscy bowiem wrzucali na ofiarę z tego, co im zbywało; ta zaś z niedostatku swego wrzuciła wszystko, co miała na utrzymanie”.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

W pierwszym czytaniu słyszymy o Danielu i jego towarzyszach, którzy zostali zabrani do obcej ziemi i przygotowywano ich do służby na dworze pogańskiego króla. Mieli jeść królewskie potrawy, które były sprzeczne z ich wiarą. Daniel jednak postanowił pozostać wierny Bogu i nie zanieczyścić swojego sumienia. Poprosił o najprostszą dietę, aby nie łamać Bożych zasad. I okazało się, że dzięki zaufaniu Bogu byli zdrowsi i mądrzejsi niż inni. Bóg dał im mądrość i siłę, zamiast tego, co próbowano narzucić im z zewnątrz.

W Ewangelii Jezus wskazuje ubogą wdowę, która wrzuciła do skarbony tylko dwa drobne pieniążki. Dla innych było to nic, ale dla Boga było to wszystko, co miała. Ona dała z serca. Bogaci dawali z nadmiaru – bez poświęcenia. Ona dała z miłości i zaufania, że Bóg o nią się zatroszczy.

Słowo dziś przypomina nam, że wierność i hojność nie zależą od tego, co mamy, ale od naszego serca. Bóg patrzy głębiej niż ludzkie oko. Widział w Danielu i wdowie ludzi, którzy Mu zaufali i postawili Go na pierwszym miejscu. Taka postawa otwiera drogę dla Jego działania w naszym życiu.

Krótka nauka na dziś

Bóg błogosławi tym, którzy są wierni nawet wtedy, gdy nie jest to łatwe. To, co dajemy Bogu z serca – choćby było małe – ma dla Niego największą wartość.