1. czytanie (2 Sm 7, 1-5. 8b-12. 14a. 16)

Czytanie z Drugiej Księgi Samuela

Gdy król Dawid zamieszkał w swoim domu, a Pan poskromił dokoła wszystkich jego wrogów, rzekł król do proroka Natana: «Spójrz, ja mieszkam w pałacu cedrowym, a Arka Boża mieszka w namiocie». Natan powiedział do króla: «Uczyń wszystko, co zamierzasz w sercu, gdyż Pan jest z tobą». Lecz tej samej nocy Pan skierował do Natana następujące słowa: «Idź i powiedz mojemu słudze, Dawidowi: To mówi Pan: „Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie? Zabrałem cię z pastwiska spośród owiec, abyś był władcą nad ludem moim, nad Izraelem. I byłem z tobą wszędzie, dokąd się udałeś, wytraciłem przed tobą wszystkich twoich nieprzyjaciół. Dam ci sławę największych ludzi na ziemi. Wyznaczę miejsce mojemu ludowi, Izraelowi, i osadzę go tam, i będzie mieszkał na swoim miejscu, a nie poruszy się więcej i ludzie nikczemni nie będą go już uciskać jak dawniej. Od czasu, kiedy ustanowiłem sędziów nad ludem moim izraelskim, obdarzyłem cię pokojem ze wszystkimi wrogami. Tobie też Pan zapowiedział, że sam Pan dom ci zbuduje. Kiedy wypełnią się twoje dni i spoczniesz obok swych przodków, wtedy wzbudzę po tobie potomka twojego, który wyjdzie z twoich wnętrzności, i utwierdzę jego królestwo. Ja będę mu ojcem, a on będzie Mi synem. Przede Mną dom twój i twoje królestwo będzie trwać na wieki. Twój tron będzie utwierdzony na wieki”».

Ewangelia (Łk 1, 67-79)

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Zachariasz, ojciec Jana, został napełniony Duchem Świętym i zaczął prorokować, mówiąc:

«Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, bo lud swój nawiedził i wyzwolił, i wzbudził dla nas moc zbawczą w domu swego sługi, Dawida: Jak zapowiedział od dawna przez usta swych świętych proroków, że nas wybawi od naszych nieprzyjaciół i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą; Że naszym ojcom okaże miłosierdzie i wspomni na swe święte przymierze – na przysięgę, którą złożył ojcu naszemu, Abrahamowi. Da nam, że z mocy nieprzyjaciół wyrwani, służyć Mu będziemy bez trwogi, w pobożności i sprawiedliwości przed Nim po wszystkie dni nasze. A ty, dziecię, zwać się będziesz prorokiem Najwyższego, gdyż pójdziesz przed Panem przygotować Mu drogi; Jego ludowi dasz poznać zbawienie przez odpuszczenie grzechów, dzięki serdecznej litości naszego Boga, z jaką nas nawiedzi z wysoka Wschodzące Słońce, by oświecić tych,
co w mroku i cieniu śmierci mieszkają, aby nasze kroki skierować na drogę pokoju».

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania mówią o tym, jak Bóg spełnia swoje obietnice i troszczy się o ludzi, nawet jeśli dzieje się to inaczej, niż oni sami planują. W pierwszym czytaniu słyszymy o królu Dawidzie, który chciał wybudować Bogu piękny dom. Bóg jednak przypomina mu, że to On sam prowadził Dawida od początku jego drogi – od pastwiska aż do królewskiego tronu – i to On zbuduje mu dom, czyli trwałą dynastię. Bóg obiecuje, że potomek Dawida będzie panował na wieki i będzie jak syn wobec Boga. To zapowiedź Mesjasza.

W Ewangelii Zachariasz, po narodzeniu Jana Chrzciciela, w proroczej pieśni ogłasza, że te obietnice właśnie zaczynają się spełniać. Bóg nawiedza swój lud, daje mu zbawienie, przebaczenie grzechów i prowadzi na drogę pokoju. Jan ma być tym, który przygotuje ludzi na przyjście Mesjasza – Tego, który jest światłem rozpraszającym mrok.

Bóg zawsze dotrzymuje słowa. Nawet jeśli my nie widzimy jeszcze rozwiązania, On już działa i prowadzi nas drogą ku zbawieniu. Wystarczy Mu zaufać i pozwolić się prowadzić.

Krótka nauka na dziś

Bóg spełnia swoje obietnice w swoim czasie, ale zawsze dla naszego dobra. Zaufajmy Mu, bo tylko On potrafi zaprowadzić nas na drogę pokoju.