1. czytanie (2 Kor 4, 7-15)

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia: Przechowujemy skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas. Zewsząd znosimy cierpienia, lecz nie poddajemy się zwątpieniu; żyjemy w niedostatku, lecz nie rozpaczamy; znosimy prześladowania, lecz nie czujemy się osamotnieni, obalają nas na ziemię, lecz nie giniemy. Nosimy nieustannie w ciele naszym konanie Jezusa, aby życie Jezusa objawiało się w naszym ciele. Ciągle bowiem jesteśmy wydawani na śmierć z powodu Jezusa, aby życie Jezusa stało się widoczne w naszym śmiertelnym ciele. Tak więc działa w nas śmierć, podczas gdy w was życie. Cieszę się przeto owym duchem wiary, wedle którego napisano : „Uwierzyłem, dlatego przemówiłem”, my także wierzymy i dlatego mówimy, przekonani, że Ten, który wskrzesił Jezusa, z Jezusem przywróci życie także nam i stawi nas przed sobą razem z wami. Wszystko to bowiem dla was, ażeby w pełni obfitująca łaska zwiększyła chwałę Bożą przez dziękczynienie wielu.

Ewangelia (Mt 20, 20-28)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Matka synów Zebedeusza podeszła do Jezusa ze swoimi synami i oddając Mu pokłon, o coś Go prosiła. On ją zapytał: "Czego pragniesz?". Rzekła Mu: "Powiedz, żeby ci dwaj moi synowie zasiedli w Twoim królestwie, jeden po prawej, a drugi po lewej Twej stronie". Odpowiadając Jezus rzekł: "Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić?". Odpowiedzieli Mu: "Możemy". On rzekł do nich: "Kielich mój pić będziecie. Nie do Mnie jednak należy dać miejsce po mojej stronie prawej i lewej, ale dostanie się ono tym, dla których mój Ojciec je przygotował". Gdy dziesięciu pozostałych to usłyszało, oburzyli się na tych dwóch braci. A Jezus przywołał ich do siebie i rzekł: "Wiecie, że władcy narodów uciskają je, a wielcy dają im odczuć swą władzę. Nie tak będzie u was. Lecz kto by między wami chciał się stać wielkim, niech będzie waszym sługą. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem waszym. Na wzór Syna Człowieczego, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu".

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania uczą nas, czym jest prawdziwa siła i prawdziwa wielkość w oczach Boga.

Święty Paweł w liście do Koryntian mówi, że jesteśmy jak gliniane naczynia — kruche, słabe, łatwe do zniszczenia. Ale właśnie w takiej ludzkiej słabości Bóg ukazuje swoją moc. Nie chodzi o to, żebyśmy byli doskonali i niezniszczalni. Chodzi o to, żebyśmy w trudnościach, cierpieniu i próbach nie tracili wiary, bo Bóg przez to wszystko działa. Każdy, kto wierzy, niesie w sobie życie Jezusa. Nawet jeśli jest ciężko, Bóg zmartwychwstania i nas podniesie, dając nowe życie.

W Ewangelii widzimy matkę dwóch apostołów — Jakuba i Jana — która chce dla swoich synów zaszczytnych miejsc w niebie. Ale Jezus tłumaczy: "Chcecie być wielcy? To bądźcie ostatni. Chcecie być pierwsi? To służcie innym." To jest zupełnie inna logika niż ta, którą proponuje świat. Dla Jezusa wielkość nie polega na tym, że ktoś rządzi, ale na tym, że ktoś potrafi się pochylić nad drugim człowiekiem i mu pomóc.

Jezus nie przyszedł, żeby Mu służono, choć był Królem. Przyszedł, żeby służyć — aż do oddania życia. I do takiej postawy zaprasza każdego z nas.

Krótka nauka na dziś

Bóg działa przez naszą słabość, jeśli tylko Mu zaufamy i wytrwamy. Prawdziwa wielkość w oczach Boga to postawa pokornej i ofiarnej służby drugiemu człowiekowi.