Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan
Bracia: Bądźcie sobie wzajemnie poddani w bojaźni Chrystusowej. Żony niechaj będą poddane swym mężom, jak Panu, bo mąż jest głową żony, jak i Chrystus – Głową Kościoła: On – Zbawca Ciała. Lecz jak Kościół poddany jest Chrystusowi, tak i żony mężom – we wszystkim. Mężowie, miłujcie żony, bo i Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie, aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą, któremu towarzyszy słowo, aby samemu sobie przedstawić Kościół jako chwalebny, niemający skazy czy zmarszczki, czy czegoś podobnego, lecz aby był święty i nieskalany. Mężowie powinni miłować swoje żony, tak jak własne ciało. Kto miłuje swoją żonę, siebie samego miłuje. Przecież nigdy nikt nie odnosił się z nienawiścią do własnego ciała, lecz każdy je żywi i pielęgnuje, jak i Chrystus – Kościół, bo jesteśmy członkami Jego Ciała. Dlatego opuści człowiek ojca i matkę, a połączy się z żoną swoją, i będą dwoje jednym ciałem. Tajemnica to wielka, a ja mówię: w odniesieniu do Chrystusa i do Kościoła. W końcu więc niechaj również każdy z was tak miłuje swą żonę jak siebie samego. A żona niechaj ze czcią się odnosi do swojego męża.
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus mówił: «Do czego podobne jest królestwo Boże i z czym mam je porównać? Podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał w swoim ogrodzie. Wyrosło i stało się wielkim drzewem, tak że ptaki podniebne zagnieździły się na jego gałęziach». I mówił dalej: «Z czym mam porównać królestwo Boże? Podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż wszystko się zakwasiło».
Drodzy Bracia i Siostry,
Święty Paweł pokazuje, że małżeństwo powinno opierać się na miłości, szacunku i wzajemnej trosce. Mężowie mają kochać swoje żony tak, jak Chrystus kocha Kościół — ofiarnie, wiernie i bez egoizmu. Żona i mąż nie powinni walczyć o to, kto jest ważniejszy, lecz wspólnie budować relację, w której oboje czują się kochani i szanowani. Najważniejszym wzorem jest tu miłość, która potrafi służyć drugiej osobie.
W Ewangelii Jezus porównuje królestwo Boże do małego ziarnka gorczycy i odrobiny zaczynu, które z czasem przynoszą wielkie efekty. Pokazuje, że dobro często zaczyna się od czegoś niewielkiego, ale stopniowo się rozwija i wpływa na całe otoczenie. Tak samo wiara i miłość mogą zmieniać nasze życie oraz życie innych ludzi, nawet jeśli na początku nie widać wielkich rezultatów.
W małżeństwie i rodzinie wielkie znaczenie mają codzienne gesty: wysłuchanie, cierpliwość, pomoc, dobre słowo i umiejętność przeproszenia. Miłość nie polega tylko na uczuciach ani na oczekiwaniu, że druga osoba będzie spełniała nasze potrzeby. To także gotowość do ustępstw, odpowiedzialność i troska o dobro współmałżonka. Wzajemny szacunek nie oznacza zgody na krzywdzenie czy poniżanie.
Nie lekceważmy też małych dobrych czynów. Krótka rozmowa, wspólna modlitwa, okazana życzliwość czy pojednanie po kłótni mogą z czasem przynieść wielkie owoce. Jeśli każdego dnia będziemy pielęgnować miłość i wiarę, staną się one siłą, która przemienia naszą rodzinę i całe otoczenie.
Prosimy o wsparcie budowy kościoła parafialnego
nr. konta: 06 9511 0000 0000 5948 2000 0040
Bóg zapłać za dobroć serca i wsparcie naszej parafii
Ksiądz Proboszcz wraz z Parafianami