Słowo na dziś - 28.04.2026

1. czytanie (Dz 11, 19-26)

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Ci, których rozproszyło prześladowanie, jakie wybuchło z powodu Szczepana, dotarli aż do Fenicji, na Cypr i do Antiochii, głosząc słowo samym tylko Żydom. Niektórzy z nich pochodzili z Cypru i z Cyreny. Oni to po przybyciu do Antiochii przemawiali też do Greków i głosili Dobrą Nowinę o Panu Jezusie. A ręka Pańska była z nimi, bo wielka liczba uwierzyła i nawróciła się do Pana.

Wieść o tym doszła do uszu Kościoła w Jeruzalem. Wysłano do Antiochii Barnabę. Gdy on przybył i zobaczył działanie łaski Bożej, ucieszył się i zachęcał wszystkich, aby całym sercem wytrwali przy Panu; był bowiem człowiekiem dobrym i pełnym Ducha Świętego i wiary. Pozyskano wtedy wielką liczbę wiernych dla Pana.

Barnaba udał się też do Tarsu, aby odszukać Szawła. A kiedy go znalazł, przyprowadził do Antiochii i przez cały rok pracowali razem w Kościele, nauczając wielką rzeszę ludzi. W Antiochii też po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami.

Ewangelia (J 10, 22-30)

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Obchodzono w Jerozolimie uroczystość Poświęcenia Świątyni. Było to w zimie. Jezus przechadzał się w świątyni, w portyku Salomona.

Otoczyli Go Żydzi i mówili do Niego: «Dokąd będziesz nas trzymał w niepewności? Jeśli Ty jesteś Mesjaszem, powiedz nam otwarcie!»

Rzekł do nich Jezus: «Powiedziałem wam, a nie wierzycie. Czyny, których dokonuję w imię mojego Ojca, świadczą o Mnie. Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec.

Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną, a Ja daję im życie wieczne. Nie zginą na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy».

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania pokazują nam, że wiara to nie tylko słowa, ale życie, które przyciąga innych do Boga.

W pierwszym czytaniu widzimy, jak po prześladowaniach uczniowie Jezusa rozchodzą się w różne strony świata. Mogliby się zamknąć w lęku i milczeć, ale oni niosą Ewangelię dalej. W Antiochii wielu ludzi przyjmuje wiarę, bo widzą, że ci uczniowie żyją inaczej – z nadzieją, pokojem i miłością. Barnaba cieszy się tym, co Bóg czyni, i zachęca wszystkich, by trwali przy Panu. To właśnie tam po raz pierwszy nazwano ich chrześcijanami – czyli ludźmi należącymi do Chrystusa.

W Ewangelii Jezus mówi: „Moje owce słuchają mego głosu”. To znaczy, że prawdziwa wiara rodzi się ze słuchania Jezusa i zaufania Mu. Jezus nie obiecuje życia bez problemów, ale daje coś większego – pewność, że jesteśmy w Jego rękach. Mówi jasno: nikt nie wyrwie nas z Jego ręki. To ogromna obietnica pokoju i bezpieczeństwa.

Dzisiejsza nauka jest bardzo konkretna: chrześcijaninem nie jest się tylko z nazwy, tradycji czy przyzwyczajenia. Chrześcijanin to ktoś, kto słucha Jezusa, stara się żyć Jego słowem i swoim życiem daje innym nadzieję. Kiedy naprawdę jesteśmy blisko Boga, nasze życie staje się spokojniejsze, bardziej ufne i może stać się światłem dla innych.

Krótka nauka na dziś