Słowo na dziś - 28.05.2026

1. czytanie (Rdz 22, 9-18)

Czytanie z Księgi Rodzaju

Gdy Abraham i Izaak przyszli na to miejsce, które Bóg wskazał, Abraham zbudował tam ołtarz, ułożył na nim drwa i związawszy syna swego, Izaaka, położył go na tych drwach na ołtarzu. Potem Abraham sięgnął ręką po nóż, aby zabić swego syna.

Ale wtedy Anioł Pański zawołał na niego z nieba i rzekł: «Abrahamie, Abrahamie!» A on rzekł: «Oto jestem». Anioł powiedział mu: «Nie podnoś ręki na chłopca i nie czyń mu nic złego! Teraz poznałem, że boisz się Boga, bo nie odmówiłeś Mi nawet twego jedynego syna». Abraham, obejrzawszy się poza siebie, spostrzegł barana uwikłanego rogami w zaroślach. Poszedł więc, wziął barana i złożył w ofierze całopalnej zamiast swego syna. I dał Abraham miejscu temu nazwę „Pan widzi”. Stąd to mówi się dzisiaj: «Na wzgórzu Pan się ukazuje».

Po czym Anioł Pański przemówił głośno z nieba do Abrahama po raz drugi: «Przysięgam na siebie, mówi Pan, że ponieważ uczyniłeś to, a nie odmówiłeś Mi syna twego jedynego, będę ci błogosławił i dam ci potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie i jak ziarnka piasku na wybrzeżu morza; potomkowie twoi zdobędą warownie swych nieprzyjaciół. Wszystkie ludy ziemi będą sobie życzyć szczęścia takiego, jakie jest udziałem twego potomstwa, dlatego że usłuchałeś mego rozkazu».

Ewangelia (Mt 26, 36-42)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus z uczniami przyszedł do posiadłości zwanej Getsemani i rzekł do nich: «Usiądźcie tu, Ja tymczasem odejdę i tam się pomodlę». Wziąwszy z sobą Piotra i dwóch synów Zebedeusza, począł się smucić i odczuwać trwogę. Wtedy rzekł do nich: «Smutna jest dusza moja aż do śmierci; zostańcie tu i czuwajcie ze Mną».

I odszedłszy nieco do przodu, padł na twarz i modlił się tymi słowami: «Ojcze mój, jeśli to możliwe, niech Mnie ominie ten kielich. Wszakże nie jak Ja chcę, ale jak Ty niech się stanie!»

Potem przyszedł do uczniów i zastał ich śpiących. Rzekł więc do Piotra: «Tak oto nie mogliście jednej godziny czuwać ze Mną? Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie; duch wprawdzie ochoczy, ale ciało słabe».

Powtórnie odszedł i tak się modlił: «Ojcze mój, jeśli nie może ominąć Mnie ten kielich i muszę go wypić, niech się stanie wola Twoja!»

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania pokazują nam, czym jest prawdziwe zaufanie Bogu i jak trudno czasem przyjąć Jego wolę.

W pierwszym czytaniu widzimy Abrahama, który jest gotów oddać Bogu swojego ukochanego syna Izaaka. To bardzo trudna i bolesna próba wiary. Abraham nie rozumie wszystkiego, ale ufa Bogu do końca. I właśnie wtedy Bóg zatrzymuje jego rękę i błogosławi mu za jego posłuszeństwo i wierność. Ta historia pokazuje, że Bóg nie chce śmierci człowieka, ale chce serca, które Mu ufa.

W Ewangelii widzimy Jezusa w Ogrójcu. Jezus przeżywa ogromny lęk i cierpienie przed męką. Modli się do Ojca, prosząc, aby ominęło Go cierpienie, ale dodaje najważniejsze słowa: „Nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie”. Jezus pokazuje nam, że prawdziwa wiara nie polega na braku trudności, ale na zaufaniu Bogu nawet wtedy, gdy jest ciężko.

Bardzo często także my chcielibyśmy, aby w naszym życiu nie było cierpienia, problemów czy lęku. A jednak Bóg czasem prowadzi nas trudną drogą, aby nauczyć nas większej wiary i miłości. Człowiek wierzący nie zawsze wszystko rozumie, ale wie, że Bóg go nie opuszcza.

Jezus przypomina też uczniom: „Czuwajcie i módlcie się”. Bez modlitwy człowiek szybko słabnie, traci pokój i poddaje się pokusom. Modlitwa daje siłę, by przetrwać trudne chwile i zaufać Bogu.

Krótka nauka na dziś