1. czytanie (2 Sm 7,18-19.24-29)

Czytanie z Drugiej Księgi Samuela

Poszedł więc król Dawid i usiadłszy przed Panem mówił: „Kimże ja jestem, Panie mój, Boże, i czym jest mój ród, że doprowadziłeś mię aż dotąd? Ale i to jeszcze wydało się Tobie za mało, Panie mój, Boże, lecz dałeś zapowiedź o domu sługi swego na daleką przyszłość. I to ma być prawo człowieka, Panie mój, Boże? Ustaliłeś dla siebie swój lud izraelski, aby był dla Ciebie ludem na wieki, a Ty, o Panie, stałeś się dła niego Bogiem. Teraz więc, o Panie Boże, niech trwa na wieki słowo, któreś wyrzekł o słudze swoim i jego domu, i czyń, jak powiedziałeś, ażeby na wieki wielbione było imię Twe słowami: "Pan Zastępów jest Bogiem Izraela". A dom Twego sługi, Dawida, niech będzie trwały przed Tobą. Tyś bowiem, o Panie Zastępów, Boże Izraela, objawił słudze swemu, mówiąc: "Zbuduję ci dom». Dlatego to sługa Twój ośmiela się zwrócić do Ciebie z tą modlitwą. Teraz, o Panie mój, Boże, Tyś Bogiem, Twoje słowa są prawdą. Ty przekazujesz wspaniałą obietnicę słudze swemu. Bądź teraz łaskaw pobłogosławić dom sługi swego, aby na wieki trwał przed Tobą. Wszak to Ty jesteś, mój Panie Boże, który to powiedział, a dzięki Twemu błogosławieństwu dom sługi Twojego będzie błogosławiony na wieki".

Ewangelia (Mk 4,21-25)

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus mówił ludowi: „Czy po to wnosi się światło, by je postawić pod korcem lub pod łóżkiem? Czy nie po to, aby je postawić na świeczniku? Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało wyjść na jaw. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha”. I mówił im: „Uważajcie na to, czego słuchacie. Taką samą miarą, jaką wy mierzycie, odmierzą wam i jeszcze wam dołożą. Bo kto ma, temu będzie dane; a kto nie ma, pozbawią go i tego, co ma”.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

W pierwszym czytaniu widzimy króla Dawida, który staje przed Bogiem w postawie wielkiej pokory. Uznaje, że wszystko, co ma i kim jest, zawdzięcza Panu. Dziękuje Bogu za Jego obietnice i prosi, by spełniło się to, co Pan zapowiedział. Dawid ufa Bożemu słowu i wierzy, że Bóg jest wierny.

W Ewangelii Jezus mówi o świetle. Tłumaczy, że światła nie zapala się po to, by je ukrywać, ale by świeciło i było widoczne. Przypomina też, że to, co robimy i jak słuchamy Bożego słowa, ma znaczenie – dobro się pomnaża, a zaniedbanie prowadzi do straty.

Te czytania uczą nas wdzięczności i odpowiedzialności. Dawid pokazuje, że prawdziwa modlitwa rodzi się z pokornego serca, które uznaje, że wszystko pochodzi od Boga. Jezus z kolei przypomina, że wiara nie jest tylko sprawą prywatną – ma być widoczna w naszym życiu.

Jeśli otrzymaliśmy światło wiary, mamy je nieść innym przez dobre słowa i czyny. To, co robimy z Bożym darem, decyduje o tym, czy on w nas wzrośnie.

Krótka nauka na dziś

Wszystko, co mamy, jest darem Boga i warto za to dziękować. Wiara ma świecić w naszym życiu, a nie być ukryta.