Wakacje to upragniony czas wypoczynku. Różnie ludzie go spędzają. Wyjeżdżają w góry i zdobywają szczyty, inni uwielbiają morze, ale są też ludzie, którzy po całym roku pracy i nauki pragną zbliżyć się do Boga, pogłębić swoją wiarę przez modlitwę, konferencje, spowiedź oraz rozważania Słowa Bożego. Trzy lata temu w parafii p.w. Św. Andrzeja Apostoła na Jarze powstała Oaza Dzieci Bożych. Jej opiekunem został ks. Łukasz Grzelak, któremu pomagają świeccy animatorzy. Pierwszy rok spotkań to była też nauka dla nas prowadzących. W tym roku po raz drugi w wakacje pojechaliśmy do ośrodka Caritas w Zbicznie. Okazało się, że do naszych oazowiczów dołączyły się dzieci z Łubianki, Dąbrowy Chełmińskiej oraz kilkoro dzieci z innych parafii. Program dziewięciu dni był tak ułożony, żeby przeplatały się modlitwy z zabawą, czasem wolnym, w którym można było przychodzić do kaplicy, żeby coś przemyśleć, wyciszyć się, porozmawiać z Panem Jezusem. Każdy dzień rozpoczynał się pobudką, czyli piosenką religijną, ale niektóre dzieci budziły się dopiero po drugim przejściu. Następnie była gimnastyka na świeżym powietrzu i wspólna modlitwa w kaplicy. Później było wprowadzenie do tajemnicy dnia - I szkoła liturgiczna. Potem animatorzy równolegle prowadzili zajęcia w grupach młodszej i starszej. Po zajęciach był czas krótkiego odpoczynku i spotykaliśmy się na Eucharystii. W zależności od dnia, były planszówki albo wyjście do sklepu lub pójście nad jezioro. Wieczorami były nabożeństwa: film o Carlo Acutisie i równolegle filmy z Księgi ksiąg, zajęcia sportowe, Godzina Słowa Bożego, Szkoła Liturgii o modlitwie, Adoracja, rachunek sumienia i Spowiedź oraz pogodny wieczór. Był czas na przeżywanie Wigilii zesłania Ducha Świętego – radosne czuwanie, pielgrzymka do Żmijewa, w którym uczestniczyliśmy w Mszy Świętej, a po niej mieliśmy ognisko; nabożeństwo Maryjne oraz pogodny wieczór z konkursami i planszówkami, a w sobotę długo wyczekiwana dyskoteka. Każdy dzień naszego pobytu kończył się Apelem Jasnogórskim.

Każdego dnia pełniliśmy dyżury z dziećmi: stołówkowy, liturgiczny, porządkowy, wieczorny. Nie byłoby rekolekcji, gdyby nie towarzyszyli nam kapłani, którzy przyjeżdżali do nas Ks. Proboszcz Łukasz Skarżyński, Ks. Waldemar Kończalski, a także ks. Paweł Rochman. Rekolekcje nie tylko przybliżyły naszych oazowiczów, ale już po dwóch dniach przyszli z petycją i podpisami uczestników, żeby kolejne rekolekcje trwały 15 dni. Jako animatorzy podziwialiśmy wszystkich 23 uczestników. Byli wspaniali, rozmodleni, pomocni, szczególnie w młodszej grupie. Chociaż nie wszyscy się znali, to szybko nawiązały się między nimi przyjaźnie. Kiedy rodzice przyjeżdżali do Zbiczna, musieli długo czekać na swoje pociechy, które nie mogły się rozstać. My animatorzy jesteśmy zbudowani postawą dzieci i dobrym czasem Oazy. Chwała Panu!