Każdego roku pod koniec maja w toruńskiej katedrze odbywają się święcenia kapłańskie diakonów, którzy przez 6 lat przygotowywali się przez studia, formację serca i praktyki duszpasterskie do kapłaństwa. W tym roku pięciu diakonów przyjęło święcenia kapłańskie z rąk ks. bpa Józefa Szamockiego, Administratora Diecezji Toruńskiej.

Podczas Ostatniej Wieczerzy Chrystus powierzył Apostołom sprawowanie pamiątki Jego męki - chleba i wina - co stało się początkiem sakramentu kapłaństwa, ustanowionego dla sprawowania Eucharystii. Ważny jest fakt, że Pismo Święte nie zawiera opisów kapłaństwa w takiej formie, jaką dziś znamy. Wyjście od danych biblijnych pozwala dostrzec historyczną ciągłość i rozwój sakramentu kapłaństwa. Kapłaństwo Starego Przymierza koncentrowało się przede wszystkim na darach i ofiarach za grzechy ludu. Apostołowie zostali ustanowieni dla głoszenia zbawienia w Chrystusie i budowania Kościoła - wspólnoty. Rodowód kapłaństwa ma charakter apostolski, żaden tekst biblijny nie umiejscawia kapłaństwa w oderwaniu od Apostołów. Już na kartach Pisma Świętego można dostrzec zalążki dzisiejszych trzech stopni święceń. Nowy Testament nie przekazuje opisu ustanowienia kapłaństwa, ale możemy W nim znaleźć elementy, które tworzą dzisiejszy obrzęd święceń, a mianowicie wybór kandydata i jego przygotowanie, nałożenie rąk przez kolegium apostołów lub prezbiterów i modlitwę. O cechach
i zadaniach kapłana wyraźnie mówi Sobór Watykański ll w dekrecie Presbyterorum ordinis (nr 12):
sakrament święceń polega na upodobnieniu do Chrystusa. Ze święceń wynika obowiązek służby
na rzecz budowania wspólnoty Kościoła. Wspólnota pragnie przede wszystkim kapłana wierzącego,
wiernego i pokornego, co jest wypełnieniem słów Św. Pawła z l Listu do Koryntian (4, 1-2). Dlaczego
najpierw mówimy o kapłanie, skoro chcemy mówić o wzrastaniu wspólnoty Kościoła? Ponieważ
na wiarę wspólnoty ma wpływ ten, nad którego święceniami się teraz pochylamy. To on przecież
niesie Boga, przekazuje wiarę, strzeże powierzonego ludu i prowadzi go do zbawienia.

Prośmy więc o dobrych i świętych kapłanów na wzór Chrystusa, którzy będą sługami dla Kościoła i będą składać ofiarę dla umocnienia i zbawienia ludu Bożego. Prośmy też o liczne i święte powołania do służby na rzecz Kościoła, aby nigdy nie zabrakło tych, którzy głosić będą Ewangelię Jezusa Chrystusa i sprawować święte sakramenty ku pokrzepieniu ludzkich serc.